درباره ی دارچین و تاریخچه ی آن بیشتر بدانید

درباره ی دارچین و تاریخچه ی آن بیشتر بدانید

دارچین یک ادویه قهوه ای است ، در واقع پوست درخت است و دارای خواص زیادی است. دارچین انواع مختلفی دارد که عمدتا دارچین سیلان و دارچین کاسیا هستند. از زمان های بسیار قدیم دارچین برای انسان بسیار مهم بوده است. در طول سال ها ، کاملاً مشهود بوده است که دارچین از بسیاری جهات بسیار مفید است. دارچین معمولاً در طب سنتی و به عنوان ماده طعم دهنده استفاده می شود. از طرفی از این ادویه به دلیل طعم جذابش برای پختن دسر ، چای ، آب نبات ، قهوه و شکلات استفاده می شود. این ادویه در هنگام پخت غذاهای مختلف مانند مرغ و سبزیجات نیز طعم عالی دارد. اما در ایران دارچین به طور عمده در چای استفاده می شود.در بعضی از دسرها یا شیرینی ها از دارچین نیز استفاده می شود.

دارچین سابقه طولانی دارد و به عنوان یک داروی سنتی مورد استفاده قرار می گیرد. طرفداران طب سنتی ادعا می کنند که این ماده دارای بسیاری از خواص درمانی از جمله مقادیر بالای آنتی اکسیدان ، خاصیت ضد التهابی ، کاهش کلسترول و فشار خون است و به کنترل سطح قند خون کمک می کند. برخی مطالعات همچنین نشان داده اند که دارچین ممکن است به مبارزه با بیماری آلزایمر ، بیماری پارکینسون و سرطان کمک کند.

دارچین از کجا می آید؟

دارچین ادویه ای بومی سریلانکا ، بنگلادش ، میانمار (برمه فعلی) و سواحل مالابار هند است. سوابق موجود نشان می دهد که مصر این ادویه را در تجارت ادویه در سال 2000 قبل از میلاد وارد کرده است. سرانجام این ادویه به کشورهای مدیترانه ای راه یافت و مورد استفاده مردم قرار گرفت. در قرون وسطی ، اروپا نیز خریدار دارچین شد. سرانجام ، این ادویه در سراسر جهان پخش شد و مورد استفاده همه قرار گرفت.

امروزه سریلانکا 80 تا 90 درصد تولید دارچین در جهان را تشکیل می دهد. سیشل و ماداگاسکار نیز این دارچین را در مقیاس کمتری می کارند. دارچین کاسیا یک ادویه رایج است که عمدتا در اندونزی تولید می شود و تقریباً 66٪ از منابع جهان را تأمین می کند. چین ، هند و ویتنام نیز این نوع دارچین را تولید می کنند.

چگونه دارچین پرورش دهیم؟

همانطور که قبلا ذکر شد ، دارچین از نوعی پوست ساخته می شود. دو سال پس از درخت شدن بذر ، کشاورزان می توانند از تنه درخت دارچین تهیه کنند. در واقع دارچین را می توان از تنه هر درخت تا 6 یا 7 سال برداشت کرد و نهال های جدیدی در ریشه تولید می شود. دارچین در شرایط مرطوب برداشت می شود. برای برداشت ، کارگران باید پوست بیرونی درخت را بردارند و سپس ساقه یا پوست داخلی باقیمانده را می توان برداشت کرد. بعد از حدود 4 تا 6 ساعت پوست خشک می شود. پس از خشک شدن ، دارچین به شکلی تبدیل می شود که می بینیم. سپس آن را به قطعات 2 تا 4 اینچی برش داده و یا به صورت پودر می فروشند.

این اعلان را به اشتراک گذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *